روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی

گاهی اوقات میشه راحت گفت که از دست شخص خاصی عصبانی هستیم و یا به دلیل خاصی ناراحتیم...اما گاهی هم دامنه اندوه به قدری زیاده که حتی نمیشه براش دلیل آورد...نمیشه در موردش حرف زد...نمیشه بخاطرش گریه کرد...بعضی وقتها غمها با دیدار یک دوست، با صحبت کردن با یک سنگ صبور .... با خوردن چای...با شکلات...پاستیل خرسی و یا انار خوردن سبکتر میشه اما گاهی هیچ کدوم از اینها تاثیری در کاهش غم نداره... از اون مواردی که روح را مثل خوره میخورد و میتراشد و نمیتوان به کسی ابراز کرد... ...شازده کوچولو گفت: پس انسانها کجا هستند؟ آدمی در صحرا احساس تنهایی و دلتنگی میکند. مار گفت: تو در میان انسانها هم احساس تنهایی و دلتنگی خواهی کرد. روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...

نمیدونم این واژه فضای مجازی رو کی اختراع کرده؟ بنظر من فضایی که بهش مجازی میگن این روزها تبدیل به یک فضای کاملا واقعی شده چون مردم همه باورش دارن و در عوض این آدمها هستند که مجازی شدن...بله وقتی دوست داشتن آدمها با استیکر ابراز بشه، وقتی که روبه روی هم بنشینیم و به جای حرف زدن با هم سرمون توی موبایل باشه و وقتی این فضای مجازی بتونه به راحتی زندگی آدمهای حقیقی و واقعی رو تحت تاثیر قرار بده...ما مجاز هستیم و اون واقعی...آدمها تبدیل شدن به یک مشت بی عقل و موبایلها هوشمند شدن و هر چقدر موبایلها هوشمند تر شدن انسانها بیشتر بی عقل شدن...دیگه افراد به ندرت شماره تلفنهای نزدیکان خودشون رو بلدن و این در حالیه که شماره و آیدی های صدها نفر رو در گوشیهای هوشمند ذخیره دارند...افراد به جای گوش دادن به حرفها اونها رو ضبط میکنن بلکه بتونن یک وقتی اون رو دوباره بشنون و یاد بگیرن...به جای لذت بردن از لحظات عکس میگیرند و به جای زندگی حقیقی و لمس اون وارد دنیای مجازی میشن...دلم یک زندگی حقیقی فارغ از دنیای مجازی میخواد...درسته که بسیاری از جنبه های این دنیای مجازی خوبه و کارها رو تسریع میکنه اما به شدت بیزارم از اینکه افراد کنار هم مینشینن و به جای لذت بردن از لحظات کنار هم بودن هنوز سرهاشون توی گوشی های لعنتی شون هست و مطالب به درد نخور رو گاها با صدای بلند مرور میکنن.... پ.ن این یک اخطار جدی بود به روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...

لرزیدیم...باز هم لرزیدیم اما مثل اینکه این لرزه ها نه تنها ما رو به خودمون نیاورد که ابعادی از شخصیت مردم را نمایان کرد که تا حالا شاید بر خودشون هم پوشیده بود...ما اکثرا مردمی بی دین, بی سواد و بی عقل هستیم متاسفانه...میگید نه...جواب بدین که چرا بعد از لرزیدن تهران تعداد زیادی از مردم شب رو توی ماشینهاشون خوابیدن؟؟؟؟ و یا چرا توی صف پمپ بنزین ها گیر افتادن؟؟؟؟ و شب بعدش هم به همین منوال....و در شبکه های اجتماعی به شایعه پراکنی و غوغا و ....پرداختند....و می پردازند.... اینه یک جامعه پر از افراد متمدن, تحصیلکرده, با سواد و باخدا.... روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...

روزهای بی تکرار من - تلگرام تلگرام تلگرام فیلتر شد و فکر میکنم بیشتر مردم کلی وقت آزاد بدست آوردن و کمتر به شایعات و اخبار دروغ توجه کردند، کمتر کلیپ مسخره دیدند و شاید بیشتر فرصت پیدا کردند که با خانواده و دوستان معاشرت کنند. کاش کلا فضای مجازی وجود نداشت و واقعی باقی میموندیم... .: Weblog Themes By VatanSkin :. روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...

با توجه به اینکه دخترم دامپزشکی میخونه, اطلاعات من در مورد خر خیلی بیشتر شده به طوریکه خیلی راحت میشه نتیجه گیری کرد که خر یک موجود استثنایی, سودمند و مفیده و واقعا حیفه که بعضی از آدمهای بیشعور را خر خطاب کنیم. قبلا اندر فوائد عنبر نسارا که همان پشگل الاغ (خر ماده) است گفته بودم و واقعا هم اثر شفابخش این ماده بر همگان ثابت شده است. شیر الاغ هم خواص آنتی اکسیدانی قوی داره و ضد حساسیت هست و در درمان سیاه سرفه هم مفیده. در اروپا از این شیر پنیر درست میکنند و به قیمت گزافی میفروشند و علاوه بر این میتوان به استفاده از خر به منظور کاهش مصرف سوخت و تصادفات نیز اشاره کرد...تصمیم گرفتم یک ردیف شغلی جدید ایجاد کنم و با احداث یک مزرعه تفریحی پژوهشی خر علاوه بر کارآفرینی و ایجاد تفریح و سرگرمی برای مردم و تولید و عرضه انواع محصولات الاغی بتونم نسل خر ایرانی را هم احیا کنم. به گفته یکی از اساتید دامپزشکی, خر اصیل ایرانی یکی از گونه های کمیاب و در حال انقراض کشور است که هم اکنون حدود 500 میلیون تومان قیمت دارد(اگر یافت شود). یعنی ما دچار چنان بحران هویتی شدیم که دیگه حتی یک خر اصیل ایرانی را هم نمیتوان یافت. روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...